صبح امروز، تصاویر و گزارشهای تأییدشده از بدخشان حکایت از سقوط یک ولسوالی تحت کنترل طالبان دارد. این نخستین بار در پنجسال سلطه گروه طالبان است که یک واحد اداری زیر سلطه این گروه، برای چند ساعاتی، از چنگشان خارج شد.
پیشتر، در سال ۱۴۰۳، نیروهای جبهه مقاومت ملی، ولسوال «نسی درواز» را اسیر بودند.
اما آنچه امروز در «یفتلِ پایین» رخ داد، نه یک رویداد گذرا، که زنگ خطری جدی برای ساختار نظامی گروه طالبان است.
سقوط مقر ولسوالی یفتل پایین، تنها یک عقبنشینی تاکتیکی نبود، گروه طالبان ساختمان را رها کرده و گریختند. این نشانه روشنی از شکنندگی سلطه آنان در برابر اراده رزمندگان در بدخشان است.
مخالفان مسلح، زیر نام سپاهیان آزادی ظرف کمتر از یک ساعت، توانستند مرکز این ولسوالی را تصرف کنند، اقدامی که پیام روشنی برای تمام جناحهای مخالف گروه طالبان در سراسر کشور دارد یعنی ایستادگی جانانه، نتیجهبخش است.
این پیروزی نشان داد که اگر همه نیروهای آزادیخواه با وحدت و هماهنگی، چون دلیرمردان بدخشان قیام کنند، گروه طالبان توان ایستادگی در برابر خشم جمعی را ندارند و شکستشان، نه دشوار که حتمی است.
اما فراتر از محاسبات نظامی، آنچه این رویداد را برجستهتر میکند، واکنش مردمی است. مردم بدخشان، با سردادن شعارهای «مرگ بر طالبان»، نفرت انباشته خود را از این گروه به نمایش گذاشتند و آمادگی خود را برای یک قیام سراسری اعلام کردند.
همزمان با سقوط یفتل پایین، دستکم چهار ولسوالی دیگر در بدخشان، صداهایی اعتراض و مخالفت با گروه طالبان را بلند کردهاند.
اگر ولسوالی یفتل پایین یک روز کامل در دست مخالفان میماند، بیشک نیمی از بدخشان به موج آزادی میپیوست و معادلات منطقه دستخوش تغییر اساسی میشد.
بدخشان امروز ثابت کرد که اراده مردم، از هر توپ و تانکی قدرتمندتر است. این امید، تازهترین جرقه یک تحول بزرگ در افغانستان است.
