در روزهای اخیر شهرداری طالبان در کندز برنامهای را زیر نام نظم شهری را روی دست گفته و بر شماری از دکانداران و کسبه کاران فشار وارد میکند تا از آنان پول بگیرند. یکی از دکانداران چوک غازی در کندز میگوید که شهرداری طالبان چند روز قبل دکانش را که یک لک و بیست هزار دالر ارزش داشت تخریب کرد. این دکاندار گفت: “به لحاظ خدا تمام دار وندارم از بین رفت، جندی و دیوانه شدم. طالب دکان و سرای مردم را تخریب می کند اما بدیلش معلوم نیست. یک لقمه نان مردم را می گیرند.نظام کفر و یهود نسبت به نظام ظالم طالب به مراتب خوب تر و بهتر است که صدای یک آدم مظلوم شنیده می شود و مردم حق اعتراض دارند.” این باشنده گندز میگوید به لحاظ خدا من و خانوادهام چه بخوریم، چه کنم با صد خون دل دکان جور کردم اما می آیند و بی پرسان تخریب میکنند. او میگوید: “خداوند این گروه ظالم را زود تر گم کند که مردم از دست شان سخت به مشکل و به عذاب استند.” در روزهای اخیر شهرداریهای طالبان در کندز و تخار به گونه خود سر اقدام به تخریب دکانهای مردم کرده که با واکنشهای مردم رو برو شده اما با زور و فشار و تهدید، مردم را خاموش ساخته اند.

پدرام؛ بلندگوی ناامیدی یا صدای مردم؟
یکی از اشتباههای همیشگی حوزهی ما این بوده که بعضی افراد را بیش از حد بزرگ کردهایم، بیقیدوشرط از آنها حمایت کردهایم و آنها را



