سرویس خبری خبر و گزارش

در سال‌های اخیر، هم‌زمان با سلطه‌ی گروه طالبان و گسترش بحران مشروعیت در افغانستان، عرصه‌ی اندیشه و رسانه شاهد تکثیر متونی بوده است که داعیه‌ی

در تاریخ سیاسی جهان، هیچ قدرتی بدون تکیه بر نوعی مشروعیت دوام نیاورده است. اما همه‌ی مشروعیت‌ها از جنس یکسان نیستند. برخی از درون مردم

چقدر شرم‌آور است که مردم افغانستان، کسانی که بیشترین رنج را از گروه طالبان دیده‌اند، از متن اصلی توافقنامه‌ی که ملا یعقوب و خواجه محمد

نویسنده: دکتر هجرت الله جبرئیلی  گفتار ها ۱. «بیایید برویم طرف انتخابات و تن بدهیم به رأی مردم. یکی از موارد عمدهٔ اختلاف ما همین

نویسنده: فرید عمری نقد بی‌طرفانه و علمی می‌تواند موجب ارتقای عقلانیت جریان‌های فکری، سیاسی و نظامی شود، اما نقدهای مغالطه‌آمیز و چشم‌پوشی‌کننده از واقعیات عینی،

توافق‌نامه اخیر میان گروه طالبان و پاکستان در دوحه، در نگاه نخست، صرفا یک سند برای پایان دادن به تنش‌های مرزی و کاهش درگیری‌ها به

هر اتفاقی که زلمی خلیل‌زاد را عصبانی کند، بی‌تردید به خیر ملت افغانستان است؛ زیرا مردی که تمام عمر خود را در خدمت طرح‌های بیگانه

در روزگاری که دروغ، تاج حقیقت را بر سر نهاده و حقیقت در پای مصلحت قربانی می‌شود، رسانه‌های موسوم به «آزاد» در افغانستان به یکی

گروه طالبان یک گروه تروریستی، فاشیست و دشمن تمام ارزش‌های انسانی، ملی و مدنی ماست. این گروه نه تنها به‌واسطه‌ی رفتارهای خشن و قتل‌عام‌های که

دادگاه مردمی که در شهر مادرید اسپانیا علیه رهبران گروه طالبان برگزار شد، یکی از برجسته‌ترین و بی‌سابقه‌ترین رویدادهای دادخواهانه در دهه‌های اخیر افغانستان بود.