
فرمان شرعی یا ابزار سرکوب؟ طالبان و نقض استقلال حرفهی زنان
فرمان اخیر گروه طالبان در قندهار مبنی بر همراهی اجباری محرم برای پزشکان، پرستاران و سایر کارکنان زن در مراکز درمانی، نه تنها یک اقدام

فرمان اخیر گروه طالبان در قندهار مبنی بر همراهی اجباری محرم برای پزشکان، پرستاران و سایر کارکنان زن در مراکز درمانی، نه تنها یک اقدام

مقاومت یک راه نیست، یک سرنوشت است؛ پلیست میان عزت و رفاه، میان رنجهای دیروز و آرمانهای فردا. پلیست که از دل هندوکش میگذرد، از

در تاریخ سیاسی و فکری افغانستان، اگر نهادی را بتوان بهعنوان سنگر پنهان اما مقاوم در برابر «تاریکی، تعصب و ستمپذیری» معرفی کرد، آن نهاد

در تازهترین دور از سیاستهای مهارگرایانهی گروه طالبان، وزارت امر به معروف و نهی از منکر این گروه هشدار داده است که کاربران رسانههای اجتماعی،

سخنان اخیر خالد حنفی، وزیر امر به معروف گروه طالبان، نه تنها گواهی بر ضعف و بحران مشروعیت طلبان، بلکه نمایانگر یک استراتژی فرسوده و

وقتی دیدگاه مخلصانه و ملیگرایانهی امرالله صالح، معاون پیشین ریاست جمهوری افغانستان را نسبت به قوم پشتون مینگرم و گاهی هتاکی و ستیز جوانان پشتون

شب گذشته نسخهای از سخنرانی احمد مسعود، رهبر جبهه مقاومت ملی افغانستان را که در دانشگاه هاروارد ایراد کرده بود، شنیدم؛ سخنرانیای که نه صرفاً

اظهارات اخیر ندامحمد ندیم، وزیر تحصیلات عالی گروه طالبان، مبنی بر معرفی ملاعمر بهعنوان الگوی نسل جدید، نهتنها یک اظهار نظر ساده نیست، بلکه بخشی

ادعای اخیر رسانههای وابسته به گروه طالبان مبنی بر حضور هبتالله آخندزاده، رهبر نامریی این گروه، در کابل و سخنرانی او در نشست مقامات طالبان،

روز گذشته، خبرگزاری پایگاه خبری را منتشر کرد که در آن آمده بود: «گروه طالبان دکانهای صرافی در ولسوالی خوست ولایت بغلان را بستهاند و