
وقتی همه سکوت کردند، مسعود گفت: ما تسلیم نمیشویم
احمد مسعود را نمیتوان با معیارهای کوتاهمدت یا انتظارهای لحظهی سنجید. او در زمانی برخاست که افغانستان، نه تنها از نظر سیاسی و نظامی، بلکه

احمد مسعود را نمیتوان با معیارهای کوتاهمدت یا انتظارهای لحظهی سنجید. او در زمانی برخاست که افغانستان، نه تنها از نظر سیاسی و نظامی، بلکه

در سالهای اخیر، همزمان با سلطهی گروه طالبان و گسترش بحران مشروعیت در افغانستان، عرصهی اندیشه و رسانه شاهد تکثیر متونی بوده است که داعیهی

در تاریخ سیاسی جهان، هیچ قدرتی بدون تکیه بر نوعی مشروعیت دوام نیاورده است. اما همهی مشروعیتها از جنس یکسان نیستند. برخی از درون مردم

چقدر شرمآور است که مردم افغانستان، کسانی که بیشترین رنج را از گروه طالبان دیدهاند، از متن اصلی توافقنامهی که ملا یعقوب و خواجه محمد

در دل کوههای سر به فلک کشیدهی بدخشان، جایی که هر صخره و هر دره شاهد مبارزات بیامان فرزندانش بوده است، داستان فرمانده سید بهرالدین

توافقنامه اخیر میان گروه طالبان و پاکستان در دوحه، در نگاه نخست، صرفا یک سند برای پایان دادن به تنشهای مرزی و کاهش درگیریها به

افغانستان امروز، نهتنها صحنهی درگیریهای سیاسی و امنیتی، بلکه میدان منازعهی تمدنی است که در آن هویت زن مسلمان، فرهنگ فارسیزبانان و ساختارهای اجتماعی در

هر اتفاقی که زلمی خلیلزاد را عصبانی کند، بیتردید به خیر ملت افغانستان است؛ زیرا مردی که تمام عمر خود را در خدمت طرحهای بیگانه

در تازهترین نمایش مضحک گروه طالبان، این گروه با یک دست استفاده زنان از تلفونهای هوشمند را “مایه فساد” خوانده و با دست دیگر صدها

در روزگاری که دروغ، تاج حقیقت را بر سر نهاده و حقیقت در پای مصلحت قربانی میشود، رسانههای موسوم به «آزاد» در افغانستان به یکی