یکی از چریکها و مبارزین آزادیخواه کشور در پیامی به خبرگزاری پایگاه، نوشته است که شکی نیست که مردم در اثر فقر و بیکاری به نهادهای نظامی رژیم طالبان پیوستند تا امرار معاش نمایند، اما از آنها به عنوان هموطن می خواهیم تا صف شانرا از طالبان اصلی، انتحاری و آدم کشهای بالفطره که کشور را به تباهی کشانیدند جدا سازند. جوانان فقیر و بیکار، ثروتهای کشور، نور چشم و برادران ما استند؛ اما از انجاییکه در جنگ حلوا پخش نمیشود و تفکیک زیاد صورت نمیگیرد، ممکن است به آنها نیز صدمات وارد گردد، بنابرین از آنها و فامیل های محترم شان خواهانیم تا به جای کار در نظام غیر مشروع، مزدور زن ستیز و بدبختی آور طالب که لکه ننگ به جبین کشور است، راهی دیگر را انتخاب نمایند تا در حملات و عملیاتهای نظامی ما آسیب به آنها وارد نگردد. زیرا پس از این هیچ طالب در امان نخواهد بود.

خیر همگانی یا منافع گروهی؟ آزمون رهبری سیاسی در افغانستان
اندیشیدن فراتر از قوم، هویت، تبار و جغرافیا، نه یک فضیلت انتزاعی، بلکه سنگبنای مشروعیت سیاسی در جوامع چندپاره است و افغانستان دقیقا در زمره



